
Димитриев: Маските паднаа, Европа конечно му го покажа на Трамп своето вистинско лице
Дмитриев, во објава на платформата X, реагирајќи на медиумските написи за европската позиција, рече дека оние што ги нарече „подбуцнувачи на војна од ЕУ“ го откриле своето вистинско лице со тоа што одбиле да се приклучат на иницијативата на американскиот претседател за распоредување сојузнички поморски сили во регионот.
Рускиот дипломат Кирил Дмитриев ги обвини европските лидери дека се против Доналд Трамп затоа што одбиле да ги поддржат напорите на САД да обезбедат слободна пловидба низ Ормутскиот теснец за време на конфликтот со Иран.
Дмитриев, во објава на платформата X, реагирајќи на медиумските написи за европската позиција, рече дека оние што ги нарече „подбуцнувачи на војна од ЕУ“ го откриле своето вистинско лице со тоа што одбиле да се приклучат на иницијативата на американскиот претседател за распоредување сојузнички поморски сили во регионот.
„Маските паднаа“, напиша Дмитриев.
„Британските и европските подбуцнувачи на војна покажуваат колку длабоко се против Трамп. Тие се обидоа да го сокријат тоа долго време, но сега сите можат да го видат“ вели тој.
Коментарите дојдоа откако Трамп апелираше до голем број земји – вклучувајќи ги Обединетото Кралство, Кина, Франција, Јапонија и Јужна Кореја – да испратат воени бродови и да помогнат во враќањето на слободата на пловидба низ теснецот, бродска рута низ која минува околу една петтина од светската трговија со нафта.
Иако Лондон и неколку европски сојузници изјавија дека разгледуваат можни дипломатски и безбедносни мерки за стабилизирање на морскиот сообраќај во областа, никој сè уште јавно не се обврзал да учествува.
Критиките на Дмитриев ги истакнаа противречностите во ставот на Москва. Од една страна, Русија ги прикажува американските и израелските напади врз Иран како неиспровоциран чин на агресија, а во изјавите на нејзиното Министерство за надворешни работи ја осуди таа кампања, иако самата води војна во Украина.
Во исто време, коментарите на Дмитриев беа широко протолкувани како притисок за други земји да се приклучат на воена акција против Техеран – еден од клучните стратешки партнери на Москва.