Три години од масовното убиство во „Рибникар“

Денеска се навршуваат три години од масовното убиство во основното училиште „Владислав Рибникар“ во Белград, кога 13-годишниот К.К. уби девет свои соученици и чувари, а рани шестмина со пиштолот на својот татко.

Телевизиите во Србија ја прекинаа програмата во 8:41 часот во знак на сеќавање. Третата годишнина од трагедијата се одбележува со комеморации и јавни пораки.

Од 2024 година, се организираат комеморативни програми во спомен на убиените, а денеска дел од улицата „Крал Милутин“ ќе биде „простор на тишина“.

К.К веќе сведочеше во октомври 2024 година кога првпат се одржа овој процес. Освен што е сторител на десет убиства, тој има и статус на оштетена страна во оваа постапка. Тој го има овој статус од моментот кога обвинението беше проширено и кога неговите родители Владимир и Милјана Кецмановиќ беа обвинети и за кривично дело занемарување и злоупотреба на малолетно лице, односно нивното дете.

Тие беа осудени во прв степен за тоа кривично дело.

Владимир Кецмановиќ, таткото на момчето, беше осуден во прв степен на единствена казна од 14 и пол години затвор, а Милјана Кецмановиќ, мајката, на три години затвор.

Апелацијата ја потврди пресудата во делот во кој Милјана Кецмановиќ беше ослободена од обвинението за нелегално поседување оружје, и ја измени пресудата во однос на Немања Маринковиќ, инструктор во стреличарскиот клуб „Партизан“, во кој таткото го носел својот син К.К. да вежба стрелаштво.

Неговата казна беше намалена и тој беше законски осуден на една година домашен притвор за давање лажна изјава за време на истрагата.

Претседателот на тој клуб, Ратко Ивановиќ, склучи договор со Вишото јавно обвинителство за признавање на вината и беше осуден на пет месеци домашен притвор.

Мајката Милјана Кецмановиќ беше осудена за занемарување и злоупотреба на малолетно лице, татко, за истото кривично дело, но и за тешко кривично дело против општата безбедност.

Судијата образложи дека Владимир Кецмановиќ го обучил својот син да ракува со воздушно и огнено оружје во четири наврати, и сам и со помош на вештак, и дека го обучил како да го полни оружјето, да го држи оружјето, како да го држи прстот на чкрапалото и како да дише.

Оружјето со кое момчето го извршило ужасното злосторство го чувал Владимир Кецмановиќ во два куфери за носење, а не за држење оружје, кои биле лесно достапни, како и муницијата.

Овој настан длабоко го потресе целото општество, отвори бројни прашања за безбедноста, одговорноста и состојбата на заедницата, но исто така остави трајна тага и болка кај семејствата на жртвите, нивните пријатели и сите што сочувствуваа со нив.