Скопје денес изгуби дел од својата младост, од својот урбан дух и од една епоха што не може да се повтори. Почина Зоки Панкер – газдата на „Балет“,„Флок“, култен градски лик и симбол на едно Скопје кое живееше гласно, слободно и без калкулации.
Зоки Панкер беше институција сам за себе. „Балет“ под негово менаџирање беше засолниште за алтернативата, за музиката што не се вклопуваше во мејнстримот, за луѓето што Скопје го доживуваа како став, а не како адреса. Во неговиот простор се создаваа пријателства, се раѓаа идеи, се водеше ноќен живот кој имаше душа.
За Зоки Панкер пишуваше и Васко Маркоски во својата книга за Скопје и неговите култни ликови, ставајќи го таму каде што припаѓа – меѓу луѓето што не ја градеа сцената од дистанца, туку ја живееја секоја вечер, со сите нејзини радости и контрадикторности. Како автентичен градски лик, Зоки беше препознатлив по својот став, по директноста и по тоа што никогаш не глумеше нешто што не е.
Со неговото заминување, Скопје останува посиромашно за уште еден сведок на времето кога градот имаше јасен идентитет, кога местата имаа карактер, а луѓето зад нив – име и лице. Заминува генерација што не бараше дозвола да биде поинаква.
Сеќавањето на Зоки Панкер ќе живее низ приказните што ќе продолжат да се раскажуваат, низ музиката што одекнуваше во „Балет“, „Флок“ и низ колективната меморија на еден град што сè потешко ги препознава своите херои од секојдневието.