Бурата на Епштајн може да сруши светски лидер, но тоа нема да биде Трамп

Иако британскиот премиер Кир Стармер никогаш не бил поврзан со Џефри Епштајн, тој е во сериозна опасност да ја изгуби работата поради него.

Од друга страна, претседателот Доналд Трамп, чие име е споменато илјадници пати во досиејата за осрамотениот финансиер, нема такви загрижености. Како што политичката криза се продлабочува на источната страна од Атлантикот, жртвите на Епштајн во Вашингтон се борат со инерција во потрагата по правда. Оваа разлика ја одразува релативната политичка сила на Трамп и можната егзистенцијална слабост на Стармер, но исто така го нагласува огромниот обем на скандалот што продолжува да се шири речиси седум години по смртта на неговиот иницијатор, а чии гранки сега стигнуваат до Норвешка и Полска, пишува CNN.

Трамп е безбеден

Стармер не е единствениот што го чувствува притисокот. Јавното негодување поради врските на Епштајн во Обединетото Кралство е толку силно што кралот Чарлс III му ги одзеде кралските титули на својот брат и пријател на Епштајн, поранешниот принц Ендру, и го принуди да ја напушти својата резиденција на имотот на замокот Виндзор.

Немало слично отстранување од јавната сцена во Соединетите Американски Држави за никого поврзан со Епштајн, за кого истражителите утврдиле дека извршил самоубиство во затвор во 2019 година пред да се соочи со судење за трговија со луѓе и злоставување малолетни девојчиња. Најистакнатата личност што ќе се соочи со последици за неговото пријателство со Епштајн можеби е поранешниот секретар на финансии Лари Самерс. Поранешниот претседател на Универзитетот Харвард се повлече од јавноста минатата година, велејќи дека е „длабоко засрамен“ откако е-поштата со Епштајн ги откри неговите сексистички забелешки и барања за љубовни совети.

Во меѓувреме, Трамп се обидува да го остави бесот зад себе откако Министерството за правда инсистираше дека нема да има понатамошни гонења. Нема јасни докази за какво било лошо постапување од страна на Трамп, а властите не покренаа обвиненија против него или против некој друг споменат во новообјавените документи.

Додека некои од референците за Трамп во документите на Епштајн се безопасни, други вклучуваат новооткриени и непотврдени обвинувања за сексуален напад, како и нови детали за тоа како некои од жртвите на Епштајн ги опишале своите интеракции со идниот претседател. Но, Трамп оваа недела за Си-Ен-Ен изјави: „Навистина е време земјата да премине на нешто друго“. Со оглед на невидената контрола што ја има врз американските институции, тоа не е нереално сценарио.

Стармер во криза

Стармер сигурно би сакал да види такво сценарио во Обединетото Кралство. Неговото премиерство висеше на конец во четврток наутро по бунтот на пратениците во неговата сопствена Лабуристичка партија, дополнително оштетувајќи ја владата на Даунинг стрит што веќе се тетеравеше од криза во криза. Премиерот беше принуден да признае за време на жестоката сесија за прашања на премиерот во среда дека знаел за пријателството меѓу поранешниот министер Питер Манделсон и Епштајн, но сепак го назначил за амбасадор во Вашингтон.

Стармер го отпушти Манделсон минатата година по претходното објавување на досиејата на Епштајн, кои покажаа дека тој продолжил да го поддржува својот пријател дури и откако беше осуден за сексуални престапи во Флорида во 2008 година. Но, скандалот повторно се разгоре оваа недела откако новооткриените досиеја сугерираа дека Манделсон можеби му доверил класифицирани и пазарно чувствителни информации на Епштајн на врвот на финансиската криза во 2008 година. Ова би биле непроценливи информации за Епштајн и неговиот тим на Волстрит. Манделсон сега се соочува со кривична истрага и поднесе оставка од Домот на лордовите и Лабуристичката партија.

„Манделсон ја предаде нашата земја“

„Манделсон ја предаде нашата земја, нашиот парламент и мојата партија“, рече Стармер во парламентот. Поранешниот амбасадор во Вашингтон се извини за својот однос со Епштајн во соопштение испратено до Би-Би-Си минатиот месец. „Погрешив што му верував по неговата пресуда и што ја продолжив мојата поврзаност со него. Безрезервно им се извинувам за тоа на жените и девојките што страдаа“, рече Манделсон. Тој оваа недела изјави дека поднел оставка од Лабуристичката партија за да ја поштеди од „понатамошен срам“.

Но, бесот на Стармер не објаснува зошто последиците од случајот Епштајн се чини дека се посериозни во Британија отколку во Вашингтон. Објаснувањето е дека бурата во Британија всушност не е директно поврзана со Епштајн, туку е скандалозна нишка што ги влошува трите долготрајни драми што веќе доминираат во британската политика и јавниот живот. Прво, ова е приказна за премиер чија политичка иднина е веќе неизвесна, помалку од две години по убедливата изборна победа.

Второ, сагата за Епштајн е најновиот пресврт во 30-годишната политичка трагедија на склониот кон катастрофи Манделсон, политичар со извонредна вештина чиј прекар „Принц на темнината“ го одразува и восхитот на неговите современици и неговите спектакуларни падови. Неговата фатална маана – желба за друштво на богатите и славните – го одведе до скандал, а на крајот и до фатално пријателство со Епштајн. Трето, ова е ново поглавје во Британија.